Wer datete Robert I Wspaniały?

Robert I (ur. ok. 1000, zm. w 1035) – książę Normandii w latach 1028–1035, zwany „Wspaniałym” (fr. le Magnifique) ze względu na jego upodobanie do wytwornych strojów, innym jego przydomkiem był „Diabeł”. Był synem księcia Ryszarda II i Judyty, córki Konana I, księcia Bretanii.

Kiedy zmarł jego ojciec, następcą tronu został jego starszy brat Ryszard, podczas gdy on otrzymał tytuł hrabiego Hiémois. Kiedy Ryszard zmarł w tajemniczych okolicznościach kilka miesięcy później, istniało uzasadnione podejrzenie że Robert dopuścił się bratobójstwa, stąd jego drugi przydomek – Robert Diabeł (Robert le Diable). Robert wspomógł króla Francji Henryka I w walce przeciwko jego zbuntowanemu bratu i matce, w zamian za udzielone wsparcie otrzymał terytorium Vexin. Interweniował również w sprawie Flandrii, wsparł tam angielskiego króla Edwarda Wyznawcę, który w tym czasie przebywał na wygnaniu na dworze Roberta. Sponsorował i wspierał reformę monastyczną w Normandii.

Kiedy zapewnił sukcesję swemu nieślubnemu synowi Wilhelmowi, w 1035 roku wyruszył na pielgrzymkę do Jerozolimy. Zgodnie z Gesta Normannorum Ducum podróżował drogą przez Konstantynopol, dotarł do Jerozolimy, i zmarł w drodze powrotnej 2 lipca 1035 roku w Nicei (współczesny İznik w zachodniej Turcji). Niektóre źródła upatrują przyczynę jego śmierci w otruciu i datują ją na 1 lipca lub 3 lipca. Jego syn Wilhelm, w wieku około ośmiu lat został jego następcą.

Według kronikarza Wilhelma z Malmesbury, ok. 1086 r. Wilhelm wysłał poselstwo do Konstantynopola i Nicei, które miało za zadanie przywieźć zwłoki jego ojca. Ciało księcia ekshumowano i ruszono w drogę powrotną. W Apulii doszła do orszaku wieść o śmierci Wilhelma podczas oblężenia Rouen. Wówczas posłowie zadecydowali o pochowaniu Roberta na ziemi włoskiej.

Herleva, auch Arlette und Harlette (* 1003 in Falaise; † 1050 in Grestain), war die Mutter des späteren englischen Königs Wilhelm I.

Herleva war die Tochter eines normannischen Lohgerbers namens Fulbert de Crey und dessen Frau Doda aus Falaise.

Aus einer Friedelehe mit dem normannischen Herzog Robert I. gingen zwei Kinder hervor, Wilhelm und Adelheid. Herleva und ihre Familie gelangten durch die Verbindung mit Robert zu Ansehen und Reichtum. Kurz nach der Geburt des zweiten Kindes wurde sie 1031 mit Roberts Freund und Lehensmann, Graf Herluin von Conteville, verheiratet. Ihm gebar sie vier Töchter und zwei Söhne.

Nach Roberts Tod 1035 in Nicäa während einer Pilgerreise übernahm deren gemeinsamer, unehelicher Sohn als Wilhelm II. die Thronfolge und damit die Regentschaft über die Normandie. Wilhelm beendete 1066 die angelsächsische Herrschaft in England und wurde erster normannischer König von England.